XML English Abstract Print


گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران ، (marefat76@yahoo.com)
چکیده:   (125 مشاهده)
مقدمه: خستگی و ناهنجاری در اندام‌ تحتانی مانند پای پرونیت می‌تواند بر بیومکانیک حرکات انسان مانند راه رفتن، تأثیر منفی بگذارد. تحت شرایط خستگی اختلافات بیومکانیکی افراد پای پرونیت و سالم آسانتر مشخص می‌شود. بنابراین هدف این مطالعه بررسی تاثیر پروتکل خستگی درمانده‌سازبر هم‌‌انقباضی عضلات مچ پا در افراد پای پرونیت و سالم طی راه رفتن بود.
مواد و روش‌ها: تعداد چهارده نفر مرد جوان با پای پرونیت و 14 نفر با پای سالم در این مطالعه شرکت کردند. فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب قبل و بعد از اجرای پروتکل خستگی ثبت گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Spss آزمون آنالیز واریانس دوسویه با اندازه گیری‎های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.   
نتایج: یافته‌ها نشان داد که بعد از خستگی هم‌ انقباضی عمومی در گروه پای پرونیت و سالم طی فاز تماس پاشنه، به طور معنی‌داری کاهش یافت (0.04=P). هم‌چنین هم‌‌انقباضی جهت‌دار در هر دو گروه طی فاز جدا‌شدن پاشنه (0.022=P) و نوسان (0.039=P) در پیش آزمون در مقایسه با پس آزمون به طور معنی‌داری افزایش یافت. سایر مؤلفه‌ها هیچ‌گونه اختلاف معنی‌داری را نشان نداند.
نتیجه‌گیری: تغییر در هم‌انقباضی عضلات اطراف مفصل مج پا نشان از افزایش فشار بر ساختارهای داخلی آن می‌باشد. شاید وجود تغییرات آناتومیکی غیرطبیعی در پای این افراد بعد از خستگی آنها را در معرض خطر اضافه بار یا آسیب قرار دهد. بنابراین پیشنهاد می شود که در بررسی اثرات ناشی از خستگی بر مکانیک راه رفتن و بروز آسیب های ناشی از آن به هم انقباظی عضلات در مفاصل توجه شود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1399/8/15 | ویرایش نهایی: 1399/12/25 | پذیرش: 1399/11/15 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1399/12/25

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Health Research Journal

Designed & Developed by : Yektaweb