دوره 2، شماره 3 - ( 4-1396 )                   جلد 2 شماره 3 صفحات 193-206 | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.18869/acadpub.hrjbaq.2.3.193

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghafari M, Banitalebi E, Heidari A. Impact of High-Intensity Interval Training and Concurrent Strength-Endurance Training on the Levels of Some Adipokines Associated with Insulin Resistance in Women with Diabetes Mellitus . hrjbaq. 2017; 2 (3) :193-206
URL: http://hrjbaq.ir/article-1-125-fa.html
غفاری مهدی، بنی طالبی ابراهیم، حیدری احمدرضا. تاثیر یکدوره تمرین شدید تناوبی و همزمان قدرتی-استقامتی بر سطوح برخی آدیپوکاین‌های مرتبط با مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به دیابت ملیتوس . مجله پژوهش سلامت. 1396; 2 (3) :193-206

URL: http://hrjbaq.ir/article-1-125-fa.html


گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران ، (banitalebi.e@gmail.com)
چکیده:   (636 مشاهده)

مقدمه: فعالیت ورزشی یک جزء مهم از روش‌های کسب سلامت و یک شیوه جدایی‌ناپذیر برای کنترل بیماران دیابت ملیتوس است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر یکدوره تمرین شدید تناوبی و  قدرتی-استقامتی توامان بر سطوح برخی آدیپوکاین‌های مرتبط با مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به دیابت ملیتوس بود.

مواد و روش‌ها: 52 نفر از زنان مبتلا به دیابت ملیتوس (سن 45 تا 60 سال، قند خون ناشتای بالاتر از 126 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) به‌طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شدند و بر اساس مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) در سه گروه تمرین همزمان قدرتی-استقامتی (17 نفر) و تمرین شدید تناوبی (17 نفر) و کنترل (18 نفر) قرار گرفتند. گروه همزمان قدرتی-استقامتی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته تمرین استقامتی با 60 درصد حداکثر ضربان قلب (MHR) و دو جلسه در هفته تمرین مقاومتی با 70 درصد یک تکرار بیشینه (1-RM) انجام دادند. گروه تمرین شدید تناوبی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته 4 تا 10 تکرار آزمون وینگیت 30 ثانیه‌ای بر روی ارگومتر را با حداکثر تلاش انجام دادند. گروه کنترل هیچ‌گونه فعالیت منظم ورزشی نداشتند. در پایان 42 نفر از آزمودنی‌ها موفق به اتمام دوره تحقیق شدند و 10 نفر آن‌ها به دلیل بیماری و عدم شرکت در تمرینات حذف شدند. سطوح قند خون ناشتا و انسولین 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از اتمام آخرین جلسه تمرینی اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تی وابسته و تحلیل کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شدند.

یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد در میزان سطوح آپلین در گروه HIT و  قدرتی- استقامتی توامان تغییرات معنی‌داری وجود نداشت. اما ویسفاتین در گروه تمرین شدید تناوبی (0/003=P) و تمرین قدرتی- استقامتی توامان (0/001=P) تفاوت معنی‌دار پیدا کرد. میزان تغییرات IL-6 بدنبال تمرین شدید اینتروال و توامان معنی‌دار نبود. ضمنا تغییرات غلظت TNF-α در گروه سرعتی شدید و تمرین همزمان غیرمعنی‌دار بود. اما تفاوت معنی داری در سطوح MCP-1 در گروه تمرین شدید تناوبی و گروه تمرین ترکیبی مشاهده شد (به ترتیب 0/001 و 0/045).

نتیجه‌گیری: تمرین شدید تناوبی و همزمان قدرتی-استقامتی می‌توانند اثرات مثبتی بر سطوح قند خون، انسولین و مقاومت به انسولین و MCP-1 و ویسفاتین زنان دیابت ملیتوس داشته باشند.

متن کامل [PDF 869 kb]   (461 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۵ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۶/۵/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۴ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۱۵ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۶/۴/۱۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهش سلامت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Health Research Journal

Designed & Developed by : Yektaweb