دوره 1، شماره 4 - ( 8-1395 )                   جلد 1 شماره 4 صفحات 215-223 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


گروه روانشناسی بالینی، مرکز پزشکی، آموزشی و درمانی طالقانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ، amirhoseinjahangir@gmail.com
چکیده:   (2520 مشاهده)

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رفتاردرمانی شناختی بر سلامت روان بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود.

مواد و روش‌ها:  جامعه آماری شامل همه بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در شهرستان همدان بود. در یک طرح نیمه آزمایشی، 30 نفر شرکت کننده به صورت دسترس از بیماران انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش  تحت آموزش مهارت‌های رفتاردرمانی شناختی طی 6 جلسه 90 دقیقه‌ای قرار گرفتند، در حالی که در این مدت گروه کنترل هیچ مداخله­ ای را دریافت نکردند. هر دو گروه در سه مقطع پیش ­آزمون و پس­ آزمون و 1 ماه پس از جلسات درمانی با استفاده از مقیاس ‌افسردگی، اضطراب ‌و استرس لاویبوند و لاویبوند (1995) مورد ارزیابی قرار گرفتند و نتایج با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شد.

نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که بین گروه آزمایش و گواه پس از اجرای مداخله تفاوت معنی­ داری وجود داشت. در واقع، نمرات افسردگی، اضطراب و استرس پس از درمان در گروه آزمایش کاهش معناداری یافت که این تاثیر در دوره پیگیری نیز قابل مشاهده بود.

نتیجه­ گیری: با توجه به نتایج پژوهش می­ توان گفت، در حوزه درمان و زمینه کار با افراد دچار بیماری‌های  مزمن و پیشرونده شناخت درمانی گروهی با توجه به ماهیت آن، بسیار کارا و نویدبخش به نظر می رسد.

متن کامل [PDF 636 kb]   (1992 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۶/۱۵ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۵/۹/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۵/۸/۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۸/۳۰ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۵/۸/۳۰