XML English Abstract Print


مرکز تحقیقات بهداشت نظامی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران ، (fatemeh_rahmaty@yahoo.com)
چکیده:   (60 مشاهده)
مقدمه: ارتقای بهداشت روانی محیط مدارس به عنوان یکی از مهمترین ابعاد توسعه و بهسازی منابع انسانی بوده و در چند دهه اخیر نیز توجه سازمان­های آموزشی را جلب کرده است. مطالعه حاضر با هدف اثربخشی ابزار چندرسانه­ ای محقق ساخته بر فرسودگی تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش­ آموزان ناتوان ذهنی آموزش پذیر انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه ­آزمایشی با طرح پیش­ آزمون-پس­ آزمون با گروه کنترل در سال 1394 اجرا شد. جامعه مورد مطالعه از دانش ­آموزان پسر ناتوان ذهنی مقطع دبیرستان استان البرز شامل 40 دانش ­آموز که از طریق نمونه­ گیری تمام شمار انتخاب و در دو گروه مداخله و کنترل (20 نفری) به صورت تصادفی گنجانده شدند. گروه مداخله در طول یک ترم با ابزار چندرسانه ای پایا مورد آموزش قرار گرفتند. ابزارهای جمع­ آوری اطلاعات، پرسشنامه فرسودگی تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی بود. برای تحلیل داده ­ها از روش تحلیل کوواریانس یک طرفه (Ancova) استفاده شد.
یافته‌ها: داده ها نشان دادند که اثر گروه برای خرده­ مقیاس­های هیجانی، بدبینی، ناکارآمدی درسی و خودکارآمدی تحصیلی معنادار بوده است (01/0=P ). بدین معنا که مداخله مورد استفاده در پژوهش حاضر بر روی متغیرهای مذکور از لحاظ آماری تاثیرگذار بود.
نتیجه‌گیری: آموزش چندرسانه ­ای بر فرسودگی تحصیلی و خودکارآمدی تأثیر دارد. به این صورت که خودکارآمدی تحصیلی را افزایش و منجر به کاهش فرسودگی تحصیلی می­گردد. بنابراین، این شیوه آموزش می­تواند در کنار سایر مداخلات آموزشی در بهبود عملکرد دانش ­آموزان دارای ناتوانی ذهنی آموزش ­پذیر مورد استفاده قرار گیرد.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۸/۱۲ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۶/۱۰/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۰/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۰/۱۶ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۶/۱۰/۱۶